Ξεκίνησα να γράψω άλλα αλλά δεν μου έβγαιναν με τίποτα. Πρέπει νάχεις και οίστρο που λένε και δεν είχα...Τα φιλαράκια μου περίμεναν άλλη μια ιστορία της γιαγιάς μου της Κασσιανής που την παλεύω μερικές μέρες τώρα αλλά τελικά δεν μου βγήκε κυριακάτικη, τι να κάνω τώρα;
Η γιαγιά μου η Κασσιανή κάνει τα νάζια της, βγαίνει όποτε θέλει αυτή...έτσι έκανε και όταν ζούσε.
Μας τρέλλαινε όλους μέχρι να γίνει το δικό της.
Αφού λοιπόν δεν μπορώ να σας γράψω αυτό που είχα σκοπό σκέφτηκα να σας δώσω τη συνταγή της αγαπημένης μου μαρμελάδας που την έκανα μόνη μου -συνταγή και μαρμελάδα εννοώ- και μου βγήκε πολύ ωραία.
Και σε πείσμα της γιαγιάς Κασσιανής που κάνει νάζια να σας πω ότι η μαρμελάδα αυτή μου θυμίζει την άλλη μου γιαγιά τη Σοφία που έκανε μια παρόμοια και πολύ μου άρεσε πάλι με μανταρίνια και πάλι από τα ίδια δέντρα στα Μεσοχώρια. Να πως :
Στα Μεσοχώρια της νότιας Εύβοιας έχουμε από αμνημονεύτων ετών ένα μικρό σπιτάκι σαν κουκλόσπιτο. Καμαρώνω την αυλή του με το παλιό πηγάδι και τις μανταρινοπορτοκαλιές που σε ξετρελλαίνουν με τα αρώματά τους. Ο τόπος έχει γενικά πολλά νερά και ευνοεί όλα τα εσπεριδοειδή. Τέτοια νόστιμα και αρωματικά φρούτα δεν έχω φάει πουθενά αλλού. Το Δεκέμβρη σε μια επίσκεψη αστραπή μάζεψα μπόλικα φρέσκα φρέσκα μανταρίνια και μετά άρχισε το πρόβλημα τι να τα κάνω. Τελικά χάρισα σε φίλους αρκετά και με όσα έμειναν έκανα λικέρ μανταρίνι και μια μαρμελάδα δικής μου εμπνεύσεως σύμφωνα με όσα θυμόμουνα από την παλιά που έφτιαχνε η γιαγιά Σοφία.
Να σας πω ότι βγήκε καταπληκτική; Θα μου πείτε...η κουκουβάγια τα κουκουβαγάκια και τα λοιπά.
Εγώ σας δίνω τη συνταγή και δείτε μόνοι σας όσοι τη φτιάξετε....
Μερικά προκαταρκτικά
Θέλω πάντα η μαρμελάδα να διατηρεί το άρωμα και τη γεύση του φρούτου από το οποίο προέρχεται. Ετσι δεν βάζω ποτέ γλυκόζη γιατί σκεπάζει το άρωμα του φρούτου και επίσης βάζω πάντα ποσότητα ζάχαρης ίση με το 60% του έτοιμου φρούτου που έχω. Δεν βάζω ίση ζάχαρη με το φρούτο γιατί δίνει αρκετά υγρά και αναγκαζόμαστε να βράζουμε περισσότερο οπότε χαλάει και το χρώμα του φρούτου.
Αλλωστε δεν μας αρέσουν τα πολύ πολύ γλυκά στο σπίτι και γενικά προτιμάμε τις φρουτένιες φρέσκιες γεύσεις.
Δεν κάνω ποτέ μεγάλες ποσότητες γιατί το μυστικό κάθε μαρμελάδας φρούτου είναι να είναι φρέσκια. Ετσι την κάνω 3-4 φορές όσο υπάρχουν τα μανταρίνια.
Δεν πετάω τα κουκούτσια (αν υπάρχουν μερικά) από την αρχή γιατί περιέχουν πηκτίνη και δένουν καλύτερα τη μαρμελάδα.
Η μαρμελάδα αυτή είναι ονειρεμένη,πιπεράτη και δροσερή !!! Γίνεται κυρίως με τη σάρκα των μανταρινιών και ελάχιστες φλούδες που βάζω μόνο για να πιπερίζει η γεύση. Οι περισσότερες φλούδες την πικρίζουν οπότε θέλει περισσότερη ζάχαρη κλπ. Μπορεί να συνοδεύσει επίσης θαυμάσια το γιαούρτι καθώς και κέικ σοκολάτας ή πάστα φλώρα αλλά να μπει και σε κρέπα για πολύ ψαγμένη γεύση....
Κάπως έτσι την έφτιαχνε η γιαγιά μου η Σοφία όταν ήμουν παιδί. Ούτε που με ένοιαζε τότε πώς την έφτιαχνε αλλά μοσχοβολούσε το σπίτι...Θυμάμαι όμως τα βασικά. Ετσι ψάξε - ψάξε την πέτυχα.
Καθόμαστε λοιπόν οι δυο Σοφίες τότε δίπλα στο πηγάδι στα Μεσοχώρια, όταν πηγαίναμε, κάτω απ' την παλιά αμυγδαλιά, που δεν υπάρχει πια, και την τρώγαμε με το κουτάλι ...σαν γλυκό με δροσερό νεράκι.
Χρειαζόμαστε :
1 κιλό ώριμα, γλυκά, και σφιχτά μανταρίνια. Προσοχή στο "σφιχτά".
600 γραμμ. ζάχαρη λευκή
μέχρι 400 ml νερό (όχι περισσότερο)
Μισό ποτηράκι χυμό λεμονιού.
Εκτέλεση
Πλένω καλά τα μανταρίνια και με ένα καθαρό λεπτό σφουγγαράκι με σύρμα τα περνάω απαλά να φύγει ότι έχουν επάνω και τα ξεπλένω. Τα ξεφλουδίζω όλα και κρατάω τη φλούδα από 5 μανταρίνια.
Βάζω τα καθαρισμένα μανταρίνια σε κατσαρόλα με νερό να τα σκεπάζει και τα βράζω για περίπου μισή ωρίτσα παρακολουθώντας τα και ξαφρίζοντας τον αφρό. Πρέπει να μαλακώσουν καλά οι ίνες τους. Τις φλούδες βράζω ξεχωριστά σε άλλο κατσαρολάκι για λιγώτερο χρόνο γιατί λιώνουν πιο εύκολα.
Οταν μαλακώσουν φλούδες και μανταρίνια βγάζω σε ένα πιάτο και ελέγχω για κουκούτσια. Αφαιρώ όσα υπάρχουν και τα βάζω σε γάζα ξεχωριστά. Σουρώνω καλά τα μανταρίνια και ξεπλένω με κρύο νερό.
Πολτοποιώ τα μανταρίνια με το πηρούνι ή το μίνι - πήμερ και κόβω σε ψιλά κομματάκια τις φλούδες. Αποφεύγω το μπλέντερ διότι τα λιώνει τελείως. Ρίχνω το μείγμα μου σε μια κατσαρόλα με το νερό και τη ζάχαρη να βράσουν σε δυνατή φωτιά για περίπου 15-20 λεπτά. Βάζω μαζί και τη γάζα με τα κουκούτσια για να δέσει καλύτερα. Ανακατεύω με ξύλινη κουτάλα κατά διαστήματα και ξαφρίζω.
Με το μάτι φαίνεται το δέσιμο της μαρμελάδας αλλά μπορούμε να κάνουμε και το τεστ με "το δρόμο της μαρμελάδας". Είναι απλό, περνάω την κουτάλα στη μέση της μαρμελάδας που βράζει και αν το κενό μείνει ανοιχτό τότε είναι έτοιμη και έχει δέσει καλά, οπότε την κατεβάζω από τη φωτιά αφού ρίξω πρώτα το χυμό λεμονιού ανακατεύοντας καλά. Πετάω τη γάζα με τα κουκούτσια.
Οπως είναι ζεστή την κλείνω σε αποστειρωμένα βάζα που κλείνουν καλά γυρίζοντάς τα ανάποδα μέχρι να κρυώσει. Αυτό το κάνουμε για να μην μείνει αέρας μέσα και χαλάει πιο εύκολα η μαρμελάδα. Την φυλάμε σε ντουλάπι στεγνό και δροσερό.
Η αποστείρωση των βάζων γίνεται πολύ εύκολα. Πλένουμε καλά τα βάζα και τα καπάκια τους τοποθετούμε ανοιχτά στο φούρνο στους 100 βαθμούς για 10 λεπτά. (Προσοχή όχι πλαστικά καπάκια).
Οποιος τη φτιάξει ας μας πει τα νέα !!!
Φιλιά σε όλους κι όλες
Σόφη
Η γιαγιά μου η Κασσιανή κάνει τα νάζια της, βγαίνει όποτε θέλει αυτή...έτσι έκανε και όταν ζούσε.
Μας τρέλλαινε όλους μέχρι να γίνει το δικό της.
Αφού λοιπόν δεν μπορώ να σας γράψω αυτό που είχα σκοπό σκέφτηκα να σας δώσω τη συνταγή της αγαπημένης μου μαρμελάδας που την έκανα μόνη μου -συνταγή και μαρμελάδα εννοώ- και μου βγήκε πολύ ωραία.
Και σε πείσμα της γιαγιάς Κασσιανής που κάνει νάζια να σας πω ότι η μαρμελάδα αυτή μου θυμίζει την άλλη μου γιαγιά τη Σοφία που έκανε μια παρόμοια και πολύ μου άρεσε πάλι με μανταρίνια και πάλι από τα ίδια δέντρα στα Μεσοχώρια. Να πως :
Στα Μεσοχώρια της νότιας Εύβοιας έχουμε από αμνημονεύτων ετών ένα μικρό σπιτάκι σαν κουκλόσπιτο. Καμαρώνω την αυλή του με το παλιό πηγάδι και τις μανταρινοπορτοκαλιές που σε ξετρελλαίνουν με τα αρώματά τους. Ο τόπος έχει γενικά πολλά νερά και ευνοεί όλα τα εσπεριδοειδή. Τέτοια νόστιμα και αρωματικά φρούτα δεν έχω φάει πουθενά αλλού. Το Δεκέμβρη σε μια επίσκεψη αστραπή μάζεψα μπόλικα φρέσκα φρέσκα μανταρίνια και μετά άρχισε το πρόβλημα τι να τα κάνω. Τελικά χάρισα σε φίλους αρκετά και με όσα έμειναν έκανα λικέρ μανταρίνι και μια μαρμελάδα δικής μου εμπνεύσεως σύμφωνα με όσα θυμόμουνα από την παλιά που έφτιαχνε η γιαγιά Σοφία.
Να σας πω ότι βγήκε καταπληκτική; Θα μου πείτε...η κουκουβάγια τα κουκουβαγάκια και τα λοιπά.
Εγώ σας δίνω τη συνταγή και δείτε μόνοι σας όσοι τη φτιάξετε....
 |
| από τη φετεινή μου σοδειά - η πρώτη κουταλιά της μαρμελάδας μου |
Θέλω πάντα η μαρμελάδα να διατηρεί το άρωμα και τη γεύση του φρούτου από το οποίο προέρχεται. Ετσι δεν βάζω ποτέ γλυκόζη γιατί σκεπάζει το άρωμα του φρούτου και επίσης βάζω πάντα ποσότητα ζάχαρης ίση με το 60% του έτοιμου φρούτου που έχω. Δεν βάζω ίση ζάχαρη με το φρούτο γιατί δίνει αρκετά υγρά και αναγκαζόμαστε να βράζουμε περισσότερο οπότε χαλάει και το χρώμα του φρούτου.
Αλλωστε δεν μας αρέσουν τα πολύ πολύ γλυκά στο σπίτι και γενικά προτιμάμε τις φρουτένιες φρέσκιες γεύσεις.
Δεν κάνω ποτέ μεγάλες ποσότητες γιατί το μυστικό κάθε μαρμελάδας φρούτου είναι να είναι φρέσκια. Ετσι την κάνω 3-4 φορές όσο υπάρχουν τα μανταρίνια.
Δεν πετάω τα κουκούτσια (αν υπάρχουν μερικά) από την αρχή γιατί περιέχουν πηκτίνη και δένουν καλύτερα τη μαρμελάδα.
Η μαρμελάδα αυτή είναι ονειρεμένη,πιπεράτη και δροσερή !!! Γίνεται κυρίως με τη σάρκα των μανταρινιών και ελάχιστες φλούδες που βάζω μόνο για να πιπερίζει η γεύση. Οι περισσότερες φλούδες την πικρίζουν οπότε θέλει περισσότερη ζάχαρη κλπ. Μπορεί να συνοδεύσει επίσης θαυμάσια το γιαούρτι καθώς και κέικ σοκολάτας ή πάστα φλώρα αλλά να μπει και σε κρέπα για πολύ ψαγμένη γεύση....
Κάπως έτσι την έφτιαχνε η γιαγιά μου η Σοφία όταν ήμουν παιδί. Ούτε που με ένοιαζε τότε πώς την έφτιαχνε αλλά μοσχοβολούσε το σπίτι...Θυμάμαι όμως τα βασικά. Ετσι ψάξε - ψάξε την πέτυχα.
Καθόμαστε λοιπόν οι δυο Σοφίες τότε δίπλα στο πηγάδι στα Μεσοχώρια, όταν πηγαίναμε, κάτω απ' την παλιά αμυγδαλιά, που δεν υπάρχει πια, και την τρώγαμε με το κουτάλι ...σαν γλυκό με δροσερό νεράκι.
Χρειαζόμαστε :
1 κιλό ώριμα, γλυκά, και σφιχτά μανταρίνια. Προσοχή στο "σφιχτά".
600 γραμμ. ζάχαρη λευκή
μέχρι 400 ml νερό (όχι περισσότερο)
Μισό ποτηράκι χυμό λεμονιού.
 |
| Υπέροχη και με γιαούρτι |
Πλένω καλά τα μανταρίνια και με ένα καθαρό λεπτό σφουγγαράκι με σύρμα τα περνάω απαλά να φύγει ότι έχουν επάνω και τα ξεπλένω. Τα ξεφλουδίζω όλα και κρατάω τη φλούδα από 5 μανταρίνια.
Βάζω τα καθαρισμένα μανταρίνια σε κατσαρόλα με νερό να τα σκεπάζει και τα βράζω για περίπου μισή ωρίτσα παρακολουθώντας τα και ξαφρίζοντας τον αφρό. Πρέπει να μαλακώσουν καλά οι ίνες τους. Τις φλούδες βράζω ξεχωριστά σε άλλο κατσαρολάκι για λιγώτερο χρόνο γιατί λιώνουν πιο εύκολα.
Οταν μαλακώσουν φλούδες και μανταρίνια βγάζω σε ένα πιάτο και ελέγχω για κουκούτσια. Αφαιρώ όσα υπάρχουν και τα βάζω σε γάζα ξεχωριστά. Σουρώνω καλά τα μανταρίνια και ξεπλένω με κρύο νερό.
Πολτοποιώ τα μανταρίνια με το πηρούνι ή το μίνι - πήμερ και κόβω σε ψιλά κομματάκια τις φλούδες. Αποφεύγω το μπλέντερ διότι τα λιώνει τελείως. Ρίχνω το μείγμα μου σε μια κατσαρόλα με το νερό και τη ζάχαρη να βράσουν σε δυνατή φωτιά για περίπου 15-20 λεπτά. Βάζω μαζί και τη γάζα με τα κουκούτσια για να δέσει καλύτερα. Ανακατεύω με ξύλινη κουτάλα κατά διαστήματα και ξαφρίζω.
Με το μάτι φαίνεται το δέσιμο της μαρμελάδας αλλά μπορούμε να κάνουμε και το τεστ με "το δρόμο της μαρμελάδας". Είναι απλό, περνάω την κουτάλα στη μέση της μαρμελάδας που βράζει και αν το κενό μείνει ανοιχτό τότε είναι έτοιμη και έχει δέσει καλά, οπότε την κατεβάζω από τη φωτιά αφού ρίξω πρώτα το χυμό λεμονιού ανακατεύοντας καλά. Πετάω τη γάζα με τα κουκούτσια.
Οπως είναι ζεστή την κλείνω σε αποστειρωμένα βάζα που κλείνουν καλά γυρίζοντάς τα ανάποδα μέχρι να κρυώσει. Αυτό το κάνουμε για να μην μείνει αέρας μέσα και χαλάει πιο εύκολα η μαρμελάδα. Την φυλάμε σε ντουλάπι στεγνό και δροσερό.
Η αποστείρωση των βάζων γίνεται πολύ εύκολα. Πλένουμε καλά τα βάζα και τα καπάκια τους τοποθετούμε ανοιχτά στο φούρνο στους 100 βαθμούς για 10 λεπτά. (Προσοχή όχι πλαστικά καπάκια).
Οποιος τη φτιάξει ας μας πει τα νέα !!!
Φιλιά σε όλους κι όλες
Σόφη
