Το σουφλέ της Σόφης

Πολλές πολλές γλυκειές καλημέρες..
Μου λείψατε τόσο καιρό που έχω να γράψω κάτι καινούργιο.
Η γιαγιά μου η Κασσιανή έχει καιρό να εμφανιστεί και μάλλον περνάει φάση ενδοσκόπησης, εκτός αν έχει αλλάξει σύννεφο και περιμένει να τακτοποιηθεί πρώτα καλά καλά και μετά να κάνει νέο ... βουρ με ιστορίες της πάλαι ποτέ παντοδυναμίας της....
Εμένα πάντως, μ' έπιασε η προκοπή σήμερα που βρέχει - βρέχει να κάνω το αγαπημένο μου σουφλέ...
Πατεντούλα πανεύκολη που σε βγάζει ασπροπρόσωπη πάντα....
Οι συνταγές για σουφλέ είναι σαν την άμμο της θάλασσας κι όλες είναι πεντανόστιμες. Το δικό μου σουφλέ, όπως διαπίστωσα, έχει το προνόμιο να τρώγεται ζεστό αλλά και κρύο που θυμίζει αρκετά κις λωραίν...

ΥΛΙΚΑ (για πυρέξ 20 Χ40)

12-14 φέτες ψωμί τοστ χωρίς κόρα
250-300 γραμμάρια γραβιέρα τριμμένη
250 γραμμάρια γαλοπούλα καπνιστή
3 αυγά
3/4 λίτρου γάλα
1 κρέμα γάλακτος παχύρευστη (βάζω MEGLE)
Βούτυρο για το άλειμα του ταψιού (εγώ βάζω βιτάμ culinesse υγρό)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Ψιλοκόβω τις φέτες γαλοπούλας. Αλείφω το πυρέξ με βούτυρο πάτο και τοιχώματα.
Στρώνω τις μισές φέτες ψωμί στον πάτο του πυρέξ, ρίχνω από πάνω τη μισή τριμμένη γραβιέρα και τη μισή γαλοπούλα. Ρίχνω ολόκληρο το κουτί την παχύρευστη κρέμα γάλακτος και την στρώνω καλά σε όλη την επιφάνεια.
Από πάνω βάζω τις υπόλοιπες φέτες ψωμιού, την υπόλοιπη γραβιέρα και την υπόλοιπη γαλοπούλα.
Χτυπάω τα αυγά με το γάλα και τα ρίχνω πάνω από τα υλικά ώστε να πάει παντού. Το αφήνω 5 λεπτά να μουλιάσει καλά και το ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 C για 1 ώρα περίπου (ανάλογα τον φούρνο μπορεί και 50 λεπτά)

* Tip : Το νου σας να κάνει ωραία κρούστα από πάνω και να μην καεί .

Σας γλυκοφιλώ !!!!

Γιορτινό cheese cake πορτοκάλι

Μ' έπιασαν για καλά οι προκοπές μου τώρα τις γιορτές....

Μόλις ανακάλυψα την απίθανη αυτή συνταγή, τη μετέφρασα και σας τη χαρίζω....
Φαίνεται καταπληκτική... Τις επόμενες μέρες θα τη δοκιμάσω και τότε θα έχω και τα πειστήρια της νοικοκυροσύνης μου.....


ΤΖΗΖ ΚΕΗΚ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΥΛΙΚΑ (για μια φόρμα διαμέτρου 22 εκατ.)
250 γραμ. τυρί ρικότα
250 γραμ. τυρί μασκαρπόνε
120 γραμ. ζάχαρη
3 αυγά
1 πορτοκάλι (χυμός και φλούδα)
4 κουταλιές της σούπας μαρμελάδα πορτοκάλι
1 κουταλάκι άνθος αραβοσίτου


ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΣΗ
Υλικά
150 γραμμ. μπισκότα σοκολάτας
70 γραμ. βούτυρο

Θρυματίζουμε τα μπισκότα σοκολάτας και ανακατεύουμε με το βούτυρο. Στρώνουμε το μείγμα αυτό στον πάτο της φόρμα μας.
Το αφήνουμε στο ψυγείο 30 λεπτά.
Χτυπάμε τους κρόκους, με τη ζάχαρη. Προσθέτουμε το ρικότα, το μασκαρπόνε, το χυμό και το φλούδι πορτοκαλιού, το άνθος αραβοσίτου και χτυπάμε καλά.
Χτυπάμε μαρέγκα τα ασπράδια και τα προσθέτουμε αναμειγνύοντας απαλά από κάτω προς τα πάνω.
Βάζουμε το μείγμα αυτό μέσα στη φόρμα μας.
Ψήνουμε 50-60 λεπτά στους 160 βαθμούς. Αφήνουμε το τζηζ κέηκ στο φουρνο μέχρι να κρυώσει.
Βαζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 3 ώρες.
Απλώνουμε μια λεπτή στρώση μαρμελάδας πορτοκάλι όταν το βγάλουμε από το ψυγείο και το διακοσμούμε με σοκολάτα και φέτες πορτοκάλι



                      


http://www.recette-gateau.eu/cheesecake-lorange/

Καλά Χριστούγεννα με υπέροχο σοκολατένιο Buche de Noel

Αγαπημένοι μου, Καλά γλυκά Χριστούγεννα !

Θέλω με γλύκα να σας ευχηθώ τα καλύτερα και τι άλλο, πιο καλό, από ένα μιαμ μιαμ χριστουγεννιάτικο γλυκό που λιώνει στο στόμα; Τόσο ωραίο που δεν μπορείς να το περιγράψεις αλλά μόνο να το γεύεσαι μισοκλείνοντας τα μάτια και κάνοντας το απαραίτητο μμμμμμμμμ.......

Σε παλιά μαγικά κιτάπια γεμάτα απ' τη χρυσόσκονη ευτυχισμένων χρόνων ανακάλυψα την αυθεντική γαλλική συνταγή για το περίφημο Buche de Noel, τον σοκολατένιο κορμό, που θεωρείται το εθνικό γλυκό των Χριστουγέννων στη χώρα του Λουδοβίκου ΙΔ΄και του Ναπολέοντα....
Είναι ένα γλυκό που στολίζει το τραπέζι, ξετρελλαίνει με την απαλή γεύση σοκολάτας, πραγματικά αφρού, και σαντιγύ και μπορούμε να το στολίσουμε με διάφορα χριστουγεννιάτικα μπλιμπλίκια .....

Το Buche de Noel έχει πολύ παλιά και όμορφη ιστορία που αρχίζει κάπου στον 10 αιώνα στη Γαλλία και λέει πως....

"Σύμφωνα με το παλιό γαλλικό έθιμο, την παραμονή των Χριστουγέννων, συνηθιζόταν ο «αφέντης » του σπιτιού να φέρνει στο σπίτι ένα τεράστιο κορμό δέντρου, που ονομαζόταν «κορμός των Χριστουγέννων (Buche de Noel». Ανήμερα τα Χριστούγεννα, το βάζανε στο τζάκι, αφού είχαν προηγηθεί κεράσματα, προσευχές και ράντισμα του κορμού με λάδι, αλάτι και ζεστό κρασί. Λέγεται πως οι στάχτες του κορμού είχαν την ικανότητα να προστατεύουν το σπίτι από τους κεραυνούς και τα «κακά πνεύματα». Η επιλογή του είδους του ξύλου, οι τρόποι ανάμματος και η διάρκεια της καύσης αποτελούσαν μία πραγματική τελετή, η οποία διέφερε από περιοχή σε περιοχή.

Ο κορμός των Χριστουγέννων συγκέντρωνε λοιπόν, όλους τους ενοίκους του σπιτιού, γονείς, παιδιά, προσωπικό, γύρω από την οικογενειακή εστία. Πολλές φορές, κορμοί Χριστουγέννων χαρίζονταν στους φτωχούς την παραμονή έτσι ώστε, ακόμα και στις πιο ταπεινές καλύβες, να αγρυπνούν γύρω από εστίες όπου καίγονταν κούτσουρα οξιάς ή βελανιδιάς. Η πόρτα έμενε ανοιχτή για τους φτωχούς που ζητούσαν μια γωνιά να κουρνιάσουν. Τους πρόσφεραν επίσης μπύρα, μηλίτη, κρασί και μια θέση στο οικογενειακό τραπέζι.

Η καλή γιαγιά διηγούταν ιστορίες και σταματούσε μόνο για να χτυπήσει με το φτυαράκι τα κούτσουρα στο τζάκι και να δυναμώσει τη φωτιά, λέγοντας « Bonne année, bonnes récoltes, autant de gerbes et de gerbillons ». Κι αυτή η φωτιά, σύμφωνα πάντα με την παράδοση, θα έπρεπε να διαρκέσει τρεις ημέρες. Σε κάποιες περιοχές (Normandie, Lorraine, Bourgogne) ονόμαζαν το ξύλο αυτό και « le tréfeu », = trois feux = τρεις φωτιές.

Με την εξαφάνιση των μεγάλων καμινάδων και τζακιών, στη σύγχρονη Γαλλία, ο κορμός των Χριστουγέννων παραμένει μόνο ως γλυκό, του οποίου το σχήμα θυμίζει κορμό δένδρου και το οποίο συνοδεύει το γεύμα των Χριστουγέννων"

Ας δούμε τη συνταγή που ανακάλυψα, μετέφρασα και σας χαρίζω...
Ξετρελλαθήκαμε μ' αυτήν και την ετοιμάσαμε χτες. Με τη δόση αυτή βγήκαν δυο .... μμμμμμμμμμμ.... κορμοί, άλλο να σας λέω κι άλλο να τους δοκιμάζετε !!!
Η λεπτή γεύση του είναι αποτέλεσμα των αγνών υλικών του αλλά και της υπομονής με την οποία θα το φτιάξετε... Και ούτε λόγος φυσικά να βάλουμε μερέντα αντί για κρέμα σοκολάτα...Η το κάνουμε σωστά ή ας μην το κάνουμε καθόλου !!!

Οι θερμιδόφοβοι βέβαια ας απέχουν από τέτοιους πειρασμούς γιατί είναι από τα γλυκά που δεν σταματάς ποτέ στο ένα κομμάτι....
Αυτό είναι λοιπόν το γλυκό μας

BUCHE DE NOEL - Κορμός Χριστουγέννων

Υλικά για το παντεσπάνι
6 κρόκοι αυγού
50 γρ ζάχαρη
3 ασπράδια αυγού
35 γρ ζάχαρη
55 γρ αλεύρι κοκκινισμένο

Υλικά για την κρέμα σοκολάτα
500 γρ κουβερτούρα τεμαχισμένη
500 γρ κρέμα γάλακτος
250 γρ γάλα

Για τη διακόσμηση τρίμα λευκής σοκολάτας (προαιρετικό)

Προετοιμασία
Για το παντεσπάνι

Χτυπάμε τους κρόκους μαζί με τα 50 γρ. ζάχαρη έως ότου ασπρίσουν. Χτυπάμε τα ασπράδια μαζί με τα 35 γρ. ζάχαρη μέχρι να γίνουν σφιχτή μαρέγκα. Παίρνουμε το 1/3 από τη μαρέγκα και την ανακατεύουμε με το μείγμα των κρόκων. Ρίχνουμε σιγά-σιγά το αλεύρι ανακατεύοντας. Προσθέτουμε και την υπόλοιπη μαρέγκα και ανακατεύουμε απαλά. Απλώνουμε το μείγμα αυτό πάνω σε μία λαδόκολλα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160-180οC για 12-15 λεπτά έως ότου πάρει ένα χρυσαφί χρώμα. Βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσει. Το αναποδογυρίζουμε σε μία άλλη λαδόκολλα.

Για την κρέμα σοκολάτα:

Βάζουμε το γάλα σε μία κατσαρόλα. Όταν πάρει βράση το αδειάζουμε πάνω στην τεμαχισμένη κουβερτούρα που έχουμε σε ένα άλλο σκεύος. Αναμειγνύουμε καλά αρκετή ώρα ώστε να γίνει ομοιογενές το μείγμα μας και προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος. Ανακατεύουμε απαλά με μαλακή σπάτουλα. Αφήνουμε στο ψυγείο για 1 ώρα περίπου έως ότου η κρέμα σταθεροποιηθεί.

Οταν κρυώσει καλά απλώνουμε τη μισή από την κρέμα πάνω από το παντεσπάνι. Το τυλίγουμε σε ρολό και το τοποθετούμε πάνω σε μία πιατέλα. Απλώνουμε την υπόλοιπη κρέμα σοκολάτα με μία σπάτουλα και καλύπτουμε όλη την υπόλοιπη επιφάνεια του κορμού προσέχοντας να του δώσουμε σχήμα χαράζοντας γραμμούλες με το πηρούνι. 

Εάν θέλουμε, μπορούμε πριν σερβίρουμε, να γαρνίρουμε τον κορμό με τα ρινίσματα της άσπρης σοκολάτας και φυσικά να βάλουμε διάφορα χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά που μπορούμε να βρούμε έτοιμα.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 

                                

Ρίκο ρίκο ρίκοκο, γλυκάκι κουταλιού βερύκοκο !

Η γιαγιά Κασσιανή στα νιάτα της

Αγαπημένα μου φιλαράκια καλημεροκαλησπέρες ,
Οσο εσείς δροσίζεστε σε παραλίες και βόλτες εγώ ανακατεύω παλιά δεφτέρια......
Ψάχοντας λοιπόν παλιά γραπτά και μυστικά της μαμάς και της γιαγιάς ανακάλυψα επιτέλους το γλυκό κουταλιού ΒΕΡΥΚΟΚΟ που έφτιαχναν και ήταν υπέροχο (μιλιόταν πολύ, κατά τη γλώσσα της εποχής) !!! 

Είχαμε τότε στην αυλή μας μια βερυκοκιά Διαμαντοπούλου με κάτι βερύκοκα μέλι !

Η Μαριέττα μας έκοβε την αναλογούσα ποσότητα για το γλυκό (αν και μικρά έδιναν εκπληκτικό γλυκό) πριν προλάβουμε να κάνουμε επιδρομή εμείς οι μικροί ούνοι που τρώγαμε τα βερύκοκα απ' το δέντρο μέχρι που μας έπιανε η κοιλιά μας και μας τρέχανε....

Η συνταγή μεταφέρεται ακριβώς όπως τη βρήκα στο παλιό τετράδιο της γιαγιάς Κασσιανής.

ΔΙΑ ΓΛΥΚΟΝ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ ΒΕΡΥΚΟΚΟΝ

Χρειαζόμεθα :
60-70 βερύκοκα άωρα (να κρατούν ελαφρώς) * βγαίνουν περίπου 4 κιλά
παρόμοια ποσότητα σακχάρεως
4 ποτήρια νερό
Χυμός 2 λεμονίων
καβουρδισμένα λευκά αμύγδαλα (προαιρετικώς διότι σε πολλούς δεν αρέσει αυτό)
ασβεστόνερον

Εκτέλεσις
Πλένομεν καλά τα φρούτα και με το χονδρό βελονάκι (ενν. βελονάκι πλεξίματος) βγάζομεν ένα - ένα τα κουκούτσια τα οποία φυλάσσομεν δια λικέρ που κατασκευάζομεν κατόπιν.
Ξεφλουδίζομεν τα βερύκοκα προσεκτικά.
Εχομεν ετοιμάσει το ασβεστόνερον ως εξής : διαλύομεν καλά 100 γραμμάρια ασβέστη άσβεστον εις μεγάλην λεκάνη με αρκετό νερό (ενν. 3 λίτρα), και ρίπτομεν μέσα στο ασβεστόνερον αυτό τα βερύκοκα να σταθούν δια 3 ώρες.
Κατόπιν, τα ξεπλένομεν πολύ καλά εις πολλά νερά και στο τέλος ένα ένα κάτω από τον βρύσιν. Τα αφήνομεν να στραγγίσουν εις το τρυπητόν.
Βάζομεν από ένα λευκό αμύγδαλον εις κάθε βερύκοκον εάν θέλομεν.
Αφού στεγνώσουν καλά ετοιμάζομεν το σιρόπι να βράσει 10 λεπτά και ρίπτομεν τα βερύκοκα να βράσουν μέσα σε φωτιά δυνατή 10 λεπτά ακόμη. Ξαφρίζομεν καλά με την τρυπητήν κουτάλα.
Αφήνομεν όπως είναι όλη τη νύκτα ή τουλάχιστον 7 ώρας. Σκεπάζομεν την κατσαρόλαν με καθαρήν βαμβακερήν πετσέτα να μην πάνε έντομα.
Το πρωί βγάζομεν προσεκτικώς τα φρούτα ένα ένα με την τρυπητήν διότι έχουν βγάλει νερόν και πρέπει να δέσομεν πάλι το σιρόπι. Μόλις ετοιμασθεί το σιρόπιν ρίπτομεν πάλι μέσα τα φρούτα και βράζομεν εις μέτρια φωτιά το γλυκό για 10 λεπτά. Ρίπτομεν τον χυμόν των λεμονίων και παίρνει την τελευταίαν βράσιν.
Αποσύρομεν από την εστίαν και γεμίζομεν αμέσως καθαρά βάζα.
Φυλλάσσομεν εις καθαρόν ερμάριον κλειστόν.

Η φωτό από το διαδίκτυο. 

Μ

Εφτιαξα μαρμελάδα νεράντζι ... θαύμα. Και λικεράκι ετοιμάζεται .....

Τις τελευταίες μέρες από Σόφη έγινα Νεραντζούλα. Εκανα μαρμελάδα και λικέρ νεράντζι. 

Μάζεψα ποσότητες από τα υπέροχα, λαμπερά νεράντζια από τις κατάφορτες νεραντζούλες μου και το καταχάρηκα. Για το πλύσιμό τους δεν στεναχωρήθηκα καθόλου... τα έριξα στη μπανιέρα και τα περιποιήθηκα ένα ένα με το βουρτσάκι....

Ας δούμε λίγα γενικά πράγματα για την ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΝΕΡΑΝΤΖΙ, το ΛΙΚΕΡ αλλά και την νεραντζιά γενικά  :

Η μαρμελάδα νεράντζι είναι πολύ διαφορετική από τις συνηθισμένες ικανοποιεί τα δύσκολα γούστα που δεν θέλουν έναν ακόμα γλυκό πολτό αλλά μια φρουτένια δυνατή μαρμελάδα που να χαρίζει άρωμα στο στόμα και να ξυπνάει τις αισθήσεις.
Δεν είναι εύκολο να βρει κανείς συνταγές για τέτοια μαρμελάδα στην Ελλάδα γιατί οι περισσότεροι προτιμούν τα πιο γλυκά φρούτα και "σνομπάρουν" τα πολύτιμα νεράντζια που έχουν πολλές ευεργετικές ιδιότητες και μάλιστα για παθήσεις όπως ο διαβήτης, ο πονόλαιμος, το άσθμα, τα γαστρεντερολογικά προβλήματα κλπ.
Οι καλύτερες συνταγές που μπορείτε να βρείτε είναι κυρίως αγγλικές ή γαλλικές γιατί η μαρμελάδα αυτή συνηθίζεται πολύ στην κεντρική Ευρώπη όπου τα φρούτα αυτά είναι γνωστά ως "πικρά πορτοκάλια"
Η νεραντζιά γνωστή στην Ελλάδα από την αρχαιότητα, είναι το αρχικό υποκείμενο πάνω στο οποίο εμβολιάζονται πορτοκαλιές, λεμονιές και μανταρινιές και είναι ένα πολύ ανθεκτικό στις ασθένειες δέντρο με μεγάλη διάρκεια ζωής. Τα άνθη και τα φύλλα της αν αποξηρανθούν δίνουν εξαιρετικό αφέψημα για την μείωση του ζαχαρώδη διαβήτη και επίσης δίνουν το περίφημο αιθέριο έλαιο "neroly" το οποίο χρησιμοποιείται στα καλύτερα καλλυντικά και θεωρείται από τα εκλεκτότερα στην αρωματοποιϊα και στην φαρμακευτική.
Είναι μύθος ότι τα νεράντζια δεν ξεπικρίζουν ή χρειάζονται μεγάλη προετοιμασία. Ξεπικρίζουν ωραιότατα και μάλιστα ανάλογα με το πόσο θέλουμε. Εξαρτάται πάντα από μας.

Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΜΟΥ

Υλικά

15 μεγάλα νεράντζια (πλυμμένα καλά με βούρτσα για να φύγουν οι σκόνες από την πορώδη επιφάνειά τους)
600-800 γραμμάρια ζάχαρη λευκή κρυσταλλική (δοκιμάζοντας την ώρα που βράζει)
Χυμός ενός λεμονιού
Λίγο ουίσκυ για άρωμα

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Αφού πλύνουμε καλά τα νεράντζια τα κόβουμε στα 4 και τα ρίχνουμε σε μεγάλη κατσαρόλα με νερό να βράσουν 10 λεπτά. Σουρώνουμε το νερό και τα αφήνουμε να κρυώσουν μέσα στην κατσαρόλα. Αργότερα, αφού κρυώσουν ξεκαθαρίζουμε τα σποράκια τους και τα βάζουμε σε τούλι γιατί έχουν πολύ πηκτίνη και πήζει ωραία η μαρμελάδα μας.
Κόβουμε τα φρούτα σε πιο μικρά κομμάτια και λίγα λίγα τα πολτοποιούμε στο μπλέντερ (μπορεί να χρειαστεί να βάλουμε λίγο νεράκι σε κάθε δόση για να μη μας κολλάει).
Οταν πολτοποιηθούν όλα τα βάζουμε σε μεγάλη κατσαρόλα μαζί με το τούλι με τα σποράκια να βράσουν. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και δοκιμάζουμε. Αν χρειαστεί προσθέτουμε κι άλλη μέχρι να γίνει όσο γλυκό θέλουμε. Προσέχουμε το τούλι να μην κολλήσει κάτω στην κατσαρόλα και καεί (το αφήνω για μερικά λεπτά και το αποσύρω).

 
Προσέχουμε επίσης τον βρασμό γιατί πετάει και μπορεί να μας πασαλείψει και να μας κάψει.
Παρακολουθούμε το βράσιμο της μαρμελάδας συνεχώς και ανακατεύουμε να μην κολλήσει. Οταν αρχίζει να δένει στέκεται στο κουτάλι και όπως περνάμε μέσα την κουτάλα ανοίγει "δρόμο". Οταν πιει όλα τα υγρά της και δέσει καλά είναι έτοιμη. (Δοκιμή με την κουτάλα στην κατσαρόλα).
Ρίχνουμε τον χυμό λεμονιού και ανακατεύουμε καλά.
Η υφή της είναι πορώδης και κρουστή με ωραίο λαμπερό πορτοκαλί χρώμα.
Ρίχνουμε λίγο ουίσκυ και ανακατεύουμε πάλι
Την βάζουμε καυτή σε αποστειρωμένα βάζα, τα κλείνουμε και τα γυρίζουμε ανάποδα.

Η γεύση της γλυκόπικρη ... αλλά με το γιαούρτι απογειώνεται ! Το κάτι άλλο !

ΛΙΚΕΡ ΝΕΡΑΝΤΖΙ
Το μόνο που μπορώ να σας πω προς στιγμήν είναι ότι έτριψα τις φλούδες με καστανή ζάχαρη για να πάρουν μελένια γεύση, τις έριξα σε γυάλα που γέμισα με βότκα και έβαλα τη γυάλα σε σκοτεινό μέρος. Σε κανένα μήνα θα το απολαύσουμε και τότε θα δούμε τι κατάφερα....

Με τα μάτια της Σόφης και την ιδέα της Μαρίας

Πίνοντας το καφεδάκι μου σήμερα το πρωί έκανα και τη σχετική βόλτα στα μπλογκοσπιτάκια που αγαπώ και .... ξαφνικά...πέφτω πάνω στην υπέροχη ανάρτηση του Mytrisponblog http://mytripssonblog.blogspot.gr/2014/01/life-images-1.html : Με αφορμή ένα λουλούδι. 

Αυτό ήταν ! Μου έφτιαξε τη μέρα αυτή η διάφανη ανεμώνη της Μαρίας, που είναι από τα αγαπημένα μου λουλούδια και σκέφτηκα να πάρω κι εγώ μέρος σ' αυτή την όμορφη ιδέα της φίλης μας.

Έβαλα λοιπόν εδώ μερικές από τις αγαπημένες μου φωτογραφίες που κατά καιρούς βγάζω έχοντας πάντα μια μηχανούλα στη τσάντα μου ..... Ελπίζω να σας αρέσουν 

Ολες είναι από τα Στύρα, Νέα Στύρα και Αλμυροπόταμο στη νότια Εύβοια.... 

Καλημέρα και Καλή Κυριακή σε όλους !!!

               

Κέηκ σε τόνους του ροζ από τη γιαγιά Κασσιανή

Μέρες τώρα τραβολογιόμαστε με τη γιαγιά μου την Κασσιανή να γράψουμε καινούργια ιστοριούλα αλλά δεν μας βγαίνει κι έχουμε σκάσει και οι δυο. 

Δυο δυο παίρνει τις ασπιρίνες η γιαγιά μου η Κασσιανή κι έχει δέσει το κεφάλι της σφιχτά με ένα καρώ μαντίλι ροζ κίτρινο όπως κάθε φορά που την πιάνει πονοκέφαλος και κρεββατώνεται και τρέχει η Μαριέττα μας κυρία το νερό σας κυρία το χαμαίμηλο κυρία το γάλα σας να το πιείτε ζεστό και τέτοια όλη την ώρα.

Εχουμε βάλει στα σκαριά "Χριστουγεννοπρωτοχρονιές και Θεοφάνιση" και λέμε λέμε και πουθενά δεν καταλήγουμε και όλη μέρα μαλώνουμε τι να πρωτογράψουμε που θέλουμε καμμιά πενηνταριά σελίδες να τα πούμε όλα. Πες τούτο κόψε κείνο άκρη δεν βγάζουμε κι έχουμε προς το παρόν "δυστοκίαν" που λένε....Αλλά πού θα μας πάει... θα τη βγάλουμε την ιστοριούλα μας να γελάσει κάθε πικραμένος που άλλωστε τόχει ανάγκη και ο πικραμένος κι εμείς όλοι.

Αλλά όσο κοιτάω τη γιαγιά μου την Κασσιανή με το καρώ ροζ κίτρινο φακιόλι στο κεφάλι ξεκαρδίζομαι γιατί είναι πολύ αστεία και λέω να σας δώσω συνταγούλα στα ίδια χρώματα να φτιάξετε κεκάκι καταπληκτικό, ροζ και κίτρινο, πεντανόστιμο και πανέμορφο και να σκάσουν από τη ζήλεια τους όλες οι άσπονδες φιλενάδες σας που θα το δουν και θα λυσσάξουν να το μάθουν ....

Δείτε ομορφιά !!!!

Χρειαζόμαστε

120 γραμμάρια βούτυρο
120 γραμμάρια ζάχαρη
4 αυγά
120 γραμμάρια αλεύρι
4 κουταλιές σούπας γάλα
3 κουταλάκια μαρμελάδα ροδάκινο
120 γραμμάρια αμυγδαλόπαστα
Κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής
1 λαδόκολλα

Πώς το φτιάχνουμε

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
Βουτυρώνουμε ένα δίσκο ψησίματος και στρώνουμε δυό κομμάτια λαδόκολλα κατά μήκος του δίσκου το ένα δίπλα στο άλλο. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και ανάβαθο ταψί μακρόστενο.
Χτυπάμε καλά το βούτυρο και τη ζάχαρη να γίνουν κρέμα. Ρίχνουμε μέσα τα αυγά χτυπημένα και αναμειγνύουμε καλά αλλά απαλά. Ρίχνουμε στο μείγμα το αλεύρι και το γάλα συνεχίζοντας το ανακάτεμα να γίνει ομοιογενές μείγμα.
Παίρνουμε το μισό από το μείγμα αυτό και το απλώνουμε προσεκτικά πάνω στο ένα κομμάτι λαδόκολλα αφήνοντας γύρω γύρω περιθώρια περίπου 2 εκατοστά ή περισσότερο για να ανασηκώσουμε τις άκρες γύρω από το μείγμα ώστε να μη χύνεται έξω. Αν έχουμε ανάβαθο ταψάκι τα τοιχώματά του να καλύπτονται από τη λαδόκολλα.

Κυρίως να προσέξουμε στη μέση του ταψιού όπου χωρίζονται τα δυο μείγματα να διαχωρίζονται καλά από τη λαδόκολλα.
Προσθέτουμε μερικές σταγόνες κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής στο άλλο μισό μείγμα για να γίνει ένα ωραίο ροζ και το απλώνουμε στην άλλη μισή λαδόκολλα με τον ίδιο τρόπο όπως πριν.

Βάζουμε το δίσκο μας στον προθερμασμένο φούρνο και ψήνουμε περίπου 45 λεπτά. Θα έχουμε δυο μικρά μακρόστενα κέηκ. Αφήνουμε να κρυώσουν.

Χωρίζουμε το κάθε ένα κέηκ σε δύο κομμάτια κατά μήκος (2 λωρίδες).
Ενώνουμε τα κομμάτια του κέηκ σαν σκακιέρα, ένα ροζ ένα κίτρινο και αντίθετα, χρησιμοποιώντας χλιαρή μαρμελάδα. 

Εχουμε έτσι ένα μπαστούνι κέηκ το οποίο καλύπτουμε από όλες τις πλευρές με αμυγδαλόπαστα λευκή χρησιμοποιώντας ένα πλατύ μαχαίρι. Προσέχουμε τις άκρες να στρώσουμε ωραία την αμυγδαλόπαστα. 

Κόβουμε σε φέτες με κοφτερό μαχαίρι και σερβίρουμε. Το αποτέλεσμα είναι υπέροχο ....

Μπορείτε να το κάνετε και σε πράσινο - ροζ χρησιμοποιώντας στο ένα μείγμα πράσινο χρώμα ζαχαροπλαστικής και το άλλο κόκκινο.

Απολαύστε το με το τσάι σας ... στην υγειά μας !!!

Sofi's salad με φρέσκο ρόδι

Εχει πεισματώσει η γιαγιά Κασσιανή και δεν βγαίνει με τίποτα. Ετσι έκανε κι όταν ζούσε το τέρας. Το φθινόπωρο μετά τη γιορτή της όλο άσε με και δεν μπορώ, με πονάει η μέση μου άλλαξε ο καιρός και που να τρέχουμε τώρα... όλο τέτοια. Βρε τι της κάναμε τι της ράναμε τίποτα αυτή. Μας έπρηζε όλους στο σπίτι με τις ιδιοτροπίες της. Τα ίδια και τώρα βρε καλή μου βρε κακή μου έλα σε περιμένει τόσος κόσμος να τελειώσουμε εκείνη τη ρημάδα τη διήγηση για τη γιορτή σου μπααα τίποτα το τέρας. Δεν μπορώ παιδί μου σου λέω μη με πιέζεις θα μου ανέβει η πίεση, μου λέει. 

Νάζια, αλλά τι να της πεις μεγάλη γυναίκα; Τέλος πάντων είπα κι εγώ να φτιάξω μια σαλάτα να συνέλθω με φρέσκο ρόδι απ' τη ροδιά της αυλής μου να την ευχαριστηθώ !!!

Σας τη χαρίζω να τη δοκιμάσετε να μου πείτε αν σας αρέσει 

Για 6-8 άτομα


Υλικά:
1 κιλό στήθος κοτόπουλο ή γαλοπούλα κομμένο σε κυβάκια
2 -3 ρόδια

1/2 κιλό μαυρομάτικα φασόλια
Ενα ματσάκι μαϊντανό
Ντοματίνια μικρά

Σαλάτα πράσινη κατσαρή
Σώς μπεαρναίζ (εναλλακτικά λάδι - βαλσάμικο- κρουτόν και τριμμένο τυρί)

Για το μαρινάρισμα

Ελαιόλαδο αρκετό
1 κεφάλι σκόρδο λιωμένο
Πιπέρι (όχι αλάτια)

Παρασκευή
Μαρινάρουμε τα κυβάκια του κοτόπουλου σε ταψί του φούρνου για 3-4 ώρες μέσα στο μείγμα του ελαιόλαδου-λιωμένου σκόρδου και πιπεριού. Το αφήνουμε στο ψυγείο για τις ώρες αυτές. 

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς και όπως είναι το ταψί με το μαριναρισμένο κοτόπουλο το βάζουμε στο φούρνο. Αφήνουμε να ψηθεί χωρίς να το σκεπάσουμε με αλουμινόχαρτο και αναμειγνύουμε αρκετές φορές ώστε να ψηθεί καλά από όλες τις πλευρές και να λαδώνονται καλά όλα τα κομμάτια. Μέχρι τώρα δεν έχουμε βάλει αλάτι.

Καθαρίζουμε προσεκτικά τα ρόδια.
Βράζουμε τα μαυρομάτικα φασόλια σε αλατισμένο νερό και τα στραγγίζουμε.
Απλώνουμε τα μαυρομάτικα σε φαρδύ σκεύος (εγώ τα βάζω σε ταψί πυρέξ). Οταν ψηθεί το κοτόπουλο το αλατίζουμε και το στρώνουμε πάνω από τα φασόλια.

Κόβουμε την κατσαρή πράσινη σαλάτα, ψιλοκόβουμε τον μαϊντανό, ρίχνουμε τα ρόδια και τα ντοματίνια. Τέλος βάζουμε τη σως μπεαρναίζ. Μπορούμε βέβαια να βάλουμε λάδι και βαλσάμικο για άλλη γεύση, μαζί με κρουτόν και τυρί τριμμένο.
Αναμειγνύουμε με το κουτάλι απαλά να πάει παντού η σως αλλά να μη λιώσουν τα φρέσκα λαχανικά.

Αν αντί για σως βάλουμε λάδι, βαλσάμικο, κρουτόν και τριμμένο τυρί ξύσμα έχουμε μια εξίσου ωραία παραλλαγή αν δεν σας αρέσουν έτοιμες σως.

Ενα φαγητό για όσους προτιμούν να τρώνε υγιεινά !!!

Φιλάκια πολλά σε όλους σας 

Σόφη 

Ενα αέρινο διάφανο γλυκάκι : άνθος νερατζιάς

Οσο υπάρχουν ακόμα μυρωμένα άνθη στις νερατζιές δοκιμάστε να φτιάξετε αυτό το υπέροχο γλυκάκι.. Η εμφάνισή του αλλά και η γεύση και το άρωμά του θα σας ξετρελλάνουν !!!
Η διαδικασία παρασκευής του, από το μάζεμα των λουλουδιών από τα δέντρα μέχρι να το δείτε στο πιατάκι του έτοιμο με τα μικρά, διάφανα και αέρινα γλυκά φυλλαράκια του είναι πραγματικά απολαυστική και πολύ χαλαρωτική για το στρες της καθημερινότητας...
Νομίζω ότι τόσο σαν κέρασμα στο σπίτι όσο και σαν δωράκι αυτό το γλυκό θα ενθουσιάσει ....
Συνηθίζεται πολύ στην Ανδρο, τη Χίο και άλλα νησιά μας που φημίζονται για τα εσπεριδοειδή τους.
Η συνταγούλα δική σας με όλη μου την αγάπη.
Σόφη


Να πώς το φτιάχνουμε :
Μαζεύουμε τα άνθη (ανοιχτά και μπουμπούκια) και τα πλένουμε καλά αλλά απαλά να μη τα διαλύσουμε. Αφαιρούμε τα πέταλα και τα βάζουμε σε λεκάνη να πλυθούν ακόμα μια φορά. Αν σας δυσκολεύει το άνοιγμα των μπουμπουκιών γίνεται εύκολα να τρίψουμε ελαφρά με τα δάχτυλά μας τις κορφούλες τους.

Ανθη νερατζιάς όπως τα μαζεύουμε 

Καθαρισμένα τα πέταλα των λουλουδιών

Αφού καθαρίσουμε και πλύνουμε τα πέταλα των λουλουδιών τα βράζουμε μόνο με νεράκι μέχρι να μαλακώσουν αρκετά ρίχνοντας στο νερό που βράζουν το χυμό ενός λεμονιού για να παραμείνουν λευκά και να κρατήσουν το άρωμά τους. Εν συνεχεία χύνουμε αυτό το νερό και τα βάζουμε σε έναν βαθύ δίσκο με κρύο νερό και χυμό ενός λεμονιού να σταθούν για 1-1,5 ώρα όπως δείχνει η εικόνα.

Αυτό το κάνουμε για να ξεπικρίσουν γιατί σε αυτή τη φάση είναι αρκετά πικρά.

Χύνουμε και αυτό το νερό και τα βάζουμε σε σουρωτήρι κάτω από τη βρύση και τα ξεπλένουμε καλά προσέχοντας να μην τα λιώσουμε. 

Αφού ξεπλυθούν καλά είναι έτοιμα πλέον για να γίνουν γλυκό. 

Υπολογίζουμε 1 ποτήρι ζάχαρη για κάθε ποτήρι άνθος και πρέπει να προσέξουμε αυτή την αναλογία για να μη μας πικρίζει.

Αν κάνουμε το γλυκό με φρουκτόζη ή στέβια, δεν ξέρω την αναλογία γιατί έχουν κάποια διαφορά στη γλυκύτητα.

Βάζουμε στην κατσαρόλα νερό σε ποσότητα ίση με το μισό άνθος (4 ποτήρια άνθος - 2 ποτήρια νερό) και ρίχνουμε μέσα τα άνθη και τη ζάχαρη. Εγώ έβαλα 3 ποτήρια άνθος, 3 ποτήρια ζάχαρη και 1,5 ποτήρι νερό (και λίγο παραπάνω να έχει μπόλικο σιροπάκι). 

Τα βράζουμε μέχρι να δέσει το σιρόπι και  λίγο πριν τα κατεβάσουμε ρίχνουμε μέσα μισό ποτηράκι χυμό λεμονιού και είναι έτοιμο.

Το βάζουμε σε αποστειρωμένο βάζο όπως όλα τα γλυκά κουταλιού. 

Για ξέρετε ότι έχει πετύχει το γλυκάκι σας πρέπει να είναι πολύ αρωματικό και η γεύση του να είναι  γλυκόπικρη, όμοια με το κλασσικό γλυκό νεράτζι !!!

Τέλος...μην παραλείψετε ....

Κρατείστε μερικά αρωματικά πέταλα σε ένα δισκάκι στο σαλόνι να μοσχομυρίζει το σπίτι 

Δεν μπορεί....μια λεμοναδίτσα θα την πιείτε

Φρέσκια φρέσκια και δροσερή γεμάτη βιταμίνες και άρωμα φρεσκοστυμένου λεμονιού από τον κήπο!!
Αν δεν δοκιμάσετε τη λεμονάδα της γιαγιάς Κασσιανής ...εσείς θα χάσετε ....
Γίνεται πανεύκολα, διατηρείται στο ψυγείο και πίνεται αραιωμένη με δροσερό νεράκι και παγάκια
Οτι πρέπει για τις πρώτες ζέστες
Ενας χυμός κατευθείαν από το δέντρο που διατηρεί όλες τις ωφέλιμες ιδιότητες του λεμονιού ...

Στίβουμε περίπου 1,5 λίτρο χυμό λεμονιού και αναμειγνύουμε καλά με 1 κιλό ζάχαρη και ξύσμα από 1-2 λεμόνια για άρωμα. Αφήνουμε το μείγμα να σταθεί σκεπασμένο σε μια κατσαρόλα ανακατεύοντας κάθε 3-4 ώρες μέχρι να λιώσει εντελώς η ζάχαρη. Προσοχή, δεν θέλει βράσιμο. Σουρώνουμε καλά και διατηρούμε τον συμπυκνωμένο χυμό στο ψυγείο σε μπουκάλια που κλείνουν καλά. Σερβίρουμε αραιωμένη με νερό (αναλογία 1 μέρος χυμό 4 μέρη νερό) και παγάκια !!!

Ο χυμός με τη ζάχαρη και το ξύσμα 

Ο συμπυκνωμένος χυμός διατηρείται στο ψυγείο και μας δίνει ολόφρεσκη και γευστικότατη λεμονάδα.

Με τις υγείες μας !!!!

  

Ααααα δεν πάω καλά...θέλω να οργανώσω ένα τέιον complet !!!

Δηλαδή όταν λέμε τέιον complet εννοούμε εντελώς...complet...

Τσαγιέρες, γαλατιέρες, ζαχαριέρες, καναπεδάκια, γλυκάκια, ασημικούλια, λικεράκια, ότι βάλει ο νους σας...
Τα καλά μας σερβίτσια...τα καλά μας γενικώς ...
Να είναι κάτι σαν ..όχι ακριβώς Τσάι - τσάι...αλλά μια ευκαιρία να βρεθούμε βρε παιδί μου !

Να.....κάπως έτσι ....

Το μαγικό γλυκό τριαντάφυλλο

Το περίφημο γλυκό τριαντάφυλλο της γιαγιάς μου της Κασσιανής ήταν κάτι για το οποίο καμάρωνε ολόκληρη η οικογένεια. Ηταν εκπληκτικά αρωματικό, μοναδικά γευστικό διότι έτρωγες λουλούδι με ολόκληρα αρωματικά πέταλα, σιρόπι κόκκινο βελούδινο και για πολλή ώρα η γεύση του τριαντάφυλλου έμενε στο στόμα..... Οι νεώτερες θείες και ξαδέλφες όσο κι αν είχαν προσπαθήσει να της αποσπάσουν τη συνταγή δεν κατάφεραν ποτέ να την πάρουν ολόκληρη, πάντα κάποιο μυστικό κράταγε το τέρας η γιαγιά μου η Κασσιανή και γελούσε κρυφά...

Οι προσπάθειές τους και πιο ικανών μαγειρισσών μέσα στην οικογένεια να κάνουν γλυκό τριαντάφυλλο ίδιο με της γιαγιάς μου της Κασσιανής κατέληγαν πάντα στον ίδιο παρονομαστή. Ενα συνηθισμένο γλυκάκι που μπορούσες να βρεις παντού με ροζ εμφάνιση και σιροπάκι συνηθισμένο. Καμμιά σχέση με το τριαντάφυλλο της Κασσιανής λέγανε στα οικογενειακά τραπέζια, μέχρι πια που το πήρανε απόφαση και σταματήσανε τις προσπάθειες...

Η γιαγιά μου η Κασσιανή είχε διαμορφώσει μια δικιά της ιεροτελεστία για τα φαγητά και τα γλυκά που αγαπούσε...Τα ετοίμαζε με δικές της μικρές ή μεγάλες παραλλαγές, τα σερβίριζε με ειδικά σκεύη, τα έκανε να φαίνονται μοναδικά. Και αλοίμονο σε όποιον της άλλαζε τη σειρά αυτών των πραγμάτων...τον έπαιρνε και τον σήκωνε !!!

Πριν λίγο καιρό σκέφτηκα ότι η γιαγιά μου η Κασσιανή είχε, φαίνεται, ταλέντο στο Μάρκετινγκ! Ηξερε να "πουλήσει" τις ιδέες της δηλαδή ήξερε να τις παρουσιάζει μοναδικά.....

Μια από τις καταπληκτικές μοναδικότητές της ήταν εκείνο το ανεπανάληπτο ΓΛΥΚΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ που σας παρουσιάζω σήμερα μαζί με τα μυστικά του, τουλάχιστον όσα μπόρεσα να ανακαλύψω κι εγώ ....γιατί όταν εκείνη έφυγε εγώ ήμουν 25 χρονών και κορόιδευα όλες αυτές τις ιστορίες μαγειρικής τέχνης. 

Τα μυστικά του βέβαια δεν τα είπε και δεν τα έγραψε ποτέ .... 

Αλλά κάποια μέρα, πριν λίγους μήνες, είπα "θα κάνω το γλυκό τριαντάφυλλο της γιαγιάς μου της Κασσιανής" και ήμουν βέβαιη ότι θα το πετύχω μια χαρά γιατί οι παιδικές μνήμες, οι μυρωδιές και οι γεύσεις έχουν το δικό τους δρόμο που οδηγεί κατευθείαν από την καρδιά στο μυαλό και το κάνουν να λειτουργεί με ακρίβεια ρολογιού. 

Προσπάθησα λοιπόν να θυμηθώ ακριβώς τι έκανε εκείνη όταν ανασκουμπωνόταν στην κουζίνα για να το φτιάξει και μοσχοβολούσε το σπίτι και 2 τετράγωνα γύρω. 

Το μεγάλο μυστικό δεν θα το βρείτε σε συνταγές που μιλάνε για ροζ τριαντάφυλλα, για τόση ζάχαρη, τόσο νερό.....

Το μεγάλο μυστικό είναι τα πολλά αρωματικά τριαντάφυλλα με βελούδινα πέταλα. Πολύ αρωματικά και πολύ βελούδινα. Τέτοια είχαμε στον κήπο μας και τέτοια χρησιμοποιούσε.....Αράντιστα και φροντισμένα με αγάπη και φυσικό τρόπο.

Δοκίμασα λοιπόν διάφορα τριαντάφυλλα. Πήρα μάλιστα και τριανταφυλλιές ροζ εκατόφυλλες από ειδικό φυτώριο για να ακολουθήσω κατά γράμμα τις συνταγές που έβλεπα. 

Ανασκουμπώθηκα κι εγώ κι έφτιαχνα γλυκό τριαντάφυλλο έτσι...κι αλλιώς...

Εκείνο που έφτιαξα μόνο με αρωματικά ροζ τριαντάφυλλα όπως λένε όλες οι συνταγές βγήκε ένα όμορφο γλυκάκι αλλά η γεύση και το άρωμά του υστερούσαν πολύ από εκείνο που έφτιαχνε η γιαγιά μου η Κασσιανή. Χρειάστηκε να προσθέσω 2 σταγόνες κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής στο άχρωμο σιροπάκι του και όσο ήταν ζεστό σαν να πίκριζε λίγο. Μετά κάπως συνήλθε και κρύο πια θύμιζε τριαντάφυλλο.

Ετσι αποφάσισα να δοκιμάσω βελούδινα κόκκινα, κίτρινα, ροζ και πορτοκαλί του κήπου μας, όλα πολύ αρωματικά με ωραία σαρκώδη πέταλα. Αμέσως φάνηκε η διαφορά, στο άρωμα και στους αρωματισμένους υδρατμούς που τύλιξαν το σπίτι, στον τρόπο που έδενε το γλυκό, στο τελικό αποτέλεσμα. Καθόλου ανάγκη για πρόσθετο χρώμα. Κατακόκκινο το σιρόπι του και βελούδινο. Εγινε ....απλά υπέροχο και 100% της γιαγιάς Κασσιανής. Η γεύση του τριαντάφυλλου μένει να αρωματίζει το στόμα για ώρα....

Ξεκλείδωσα λοιπόν το μυστικό της; Μάλλον...

Αυτό το αρωματικό γλυκό τριαντάφυλλο μπορούμε να το φτιάξουμε οποιαδήποτε εποχή έχει αρωματικά τριαντάφυλλα ακόμα και τον Νοέμβρη όπως έφτιαξα το δικό μου χειμωνιάτικο και φυσικά θα το επαναλάβω τώρα που θα ξανανθίσουν σε λίγο οι τριανταφυλλιές μας....

Το μυστικό λοιπόν όπως σε όλα τα πράγματα είναι η πρώτη ύλη. Και η πρώτη ύλη εδώ είναι τα τριαντάφυλλα. Διαλέγετε και παίρνετε !!!
Οσοι φίλοι έχουν μεράκι μ'αυτά τα πράγματα θα χαρούν πολύ, πιστεύω, να φτιάξουν αυτό το τόσο ιδιαίτερο και τόσο δυσεύρετο γλυκό που εκτός από όμορφο και νόστιμο είναι και εξαιρετικά ωφέλιμο για την υγεία μας καθώς έχει όλες τις ευεργετικές ιδιότητες του τριαντάφυλλου.

Οι γλυκοθήκες της γιαγιάς Κασσιανής λοιπόν γέμισαν με τριαντάφυλλο και σας περιμένουν για ένα γλυκό κέρασμα.

Η συνταγή μου :

Να το υπέροχο μπουκέτο που έγινε τελικά γλυκό τριαντάφυλλο. Ωραία τριαντάφυλλα που υπήρχαν σε αφθονία και τα είχε δροσίσει η πρωϊνή βροχή στον κήπο. Μάζεψα με προσοχή κόκκινα βελούδινα, κίτρινα, πορτοκαλί και ρόζ με υπέροχο άρωμα κόβοντάς τα κανονικά με κλαδευτήρι ώστε να μην πληγώσω το φυτό.

Αφαίρεσα τα ροδοπέταλα με προσοχή και τα έβαλα σε ένα ειδικό σκεύος πλυθούν και να στεγνώσουν με φυγοκέντρηση. Προσοχή παίρνω μόνο τα ροδοπέταλα και όχι τους στήμονες κλπ. Βγήκαν περίπου 250 γραμμάρια.
Αν δεν έχετε το ειδικό σκεύος μπορείτε να τα πλύνετε απαλά σε λεκάνη και να τα αφήσετε να στεγνώσουν σε πετσέτα...Μην τα πιέζετε για να διατηρηθούν.



Εν συνεχεία τα έβαλα σε βαθειά και φαρδειά κατσαρόλα με περίπου 300 γραμμάρια ζάχαρη λευκή. Οι συνταγές λένε παραπάνω ζάχαρη αλλά εμείς δεν τρώμε πολύ γλυκά και άλλωστε η ποσότητα που έβαλα αποδείχτηκε πολύ καλή. Τα ανακάτεψα καλά με τη ζάχαρη τρίβοντάς τα απαλά μέσα στις παλάμες μου και τα άφησα να σταθούν για μια ώρα. Μπορείτε να τα αφήσετε και περισσότερο...Η ζάχαρη μουλιάζει και μαλακώνει τα ροδοπέταλα....



Εβαλα μετά την κατσαρόλα στο μάτι με 500 ml νερό να βράσει, ανακατεύοντας συνεχώς με ξύλινη κουτάλα να μην κολλήσει γιατί το γλυκό αυτό δένει γρήγορα....



Χαμήλωσα τη φωτιά στο μισό και το άφησα να σιγοβράζει για 15-20 λεπτά περίπου και το σιρόπι άρχισε να δένει καλά. Το διαπιστώνετε όταν αρχίζει να μην τρέχει όταν το μαζεύουμε με την ξύλινη κουτάλα..Η φωτογραφία δείχνει πώς διαπιστώνουμε ότι το σιρόπι έχει δέσει σωστά.
Εν συνεχεία ρίχνουμε το χυμό μισού λεμονιού και αποσύρουμε από τη φωτιά αφού ανακατέψουμε καλά. Το γλυκό μας είναι έτοιμο !!!
Αν τυχόν ζαχαρώσει βάλτε το λίγο στη φωτιά προσθέτοντας λίγο νεράκι και αφήστε να πάρει μερικές βράσεις ακόμα.
Η γεύση του και το υπέροχο άρωμά του θα σας ενθουσιάσουν

Οι ασημένιες γλυκοθήκες της γιαγιάς Κασσιανής και το γλυκάκι τριαντάφυλλο
 που έμπαινε πάντα  σ' αυτές και μοσχοβολούσε όλο το σπίτι !!!

Η προσπάθεια με τα ροζ ροδοπέταλα μπορεί να μην έκανε υπέροχο γλυκό
αλλά μου έδωσε μια ωραία ιδέα για διακόσμηση του τραπεζιού !!!

Φιλάκια γλυκά σε όλους !!!!
Σόφη